Tęcza jest szerokim łukiem, który powstaje z połączenia odpowiedniego położenia deszczu oraz promieni słonecznych. Jego promień sięga zazwyczaj blisko 42 stopni.. Barwa fioletowa leży wewnątrz tego łuku, czerwona zaś na zewnątrz. Niekiedy obserwuje się jeszcze drugą tęczę, tak zwaną tęczę wtórną o mniejszej jasności i promieniu zewnętrznym 51 stopni. W przypadku tęczy wtórnej barwa fioletowa znajduje się po zewnętrznej stronie łuku, czerwona - po wewnętrznej. Tęczę można niekiedy zaobserwować również przy blasku księżyca, nie jest ona jednak kolorowa, tylko płowa z bladoczerwonym brzegiem. Tęcza jest zjawiskiem optycznym występującym w atmosferze ziemskiej. Tęcza nie tworzy się przy całkowicie czystym, ani przy całkowicie pokrytym chmurami niebem. Warunkiem jej utworzenia jest lokalny deszcz oświetlony promieniami słonecznymi. Zamiast deszczu, tęczę można także dostrzec obserwując na przykład podświetloną fontannę czy wodospad. Tęcz powstaje w wyniku załamanie się i odbicia promieni słonecznych w cząstkach wody. W wyniku tego białe światło słoneczne ulega rozproszenia, dzięki czemu możemy dostrzec poszczególne barwy widma.